Dingen die vegetariërs te horen krijgen (pt. II)

lisa the vegetarian

Nadat ik al enkele veelgehoorde vragen en opmerkingen beantwoordde in ‘Dingen die vegetariërs te horen krijgen (pt. I)‘ is hier het vervolg, want ik kan er wel een boek mee vol schrijven.

Oh, ben je vegetarisch?
Nee. Niet om mieren te neuken maar vegetarisch zijn betekent dat je geen vlees bevat. Een krop sla is dus vegetarisch, maar ik zeker niet. Je éét vegetarisch, of je bént vegetariër. 

‘Die koe is toch al dood’
Zoals vele argumenten die tegen vegetariërs gebruikt worden, ook hier het summum van drogreden en ontkenning. Ten eerste, als iemand jou een stuk mensenvlees aanbiedt, zeg je (hopelijk) ook niet ‘wat geeft het, die man/vrouw is toch al dood’, omdat je weet dat het verkeerd is en je er niets mee te maken wilt hebben. Dat is met andere wezens net zo. Ten tweede, een economie is gebaseerd op vraag en aanbod. Als je wilt dat het aanbod verdwijnt, zul je de vraag moeten verminderen. Zolang de consument vlees blijft kopen, blijft de industrie vlees ‘maken’. Hoe minder mensen vlees eten, hoe minder dieren wegkwijnen in de bio-industrie.

‘Als we allemaal vegetariër worden, is er straks een dierenoverschot’
Dieren worden gefokt. Er wordt weinig aan de natuur overgelaten. De dieren worden keer op keer kunstmatig bevrucht en dusdanig vetgemest en hormonen toegediend dat ze veel sneller groeien dan goed voor ze is. Een kip, die in het echt zo’n tien jaar wordt, eindigt na minder dan een jaar te hebben geleefd op jouw bord. Als de vraag naar vlees voor een bepaald veebedrijf afneemt, speelt de eigenaar daar op in door simpelweg minder dieren te ‘kweken’. Mensen hebben nog vaak het idyllische idee dat dieren gewoon geboren worden omdat een mannetjesdier en een vrouwtjesdier op een winteravond ‘Knuffelrock 25′ opzetten en dat zo’n kalfje/zeugje/kuikentje een product is van de natuur en het dierlijk instinct. De waarheid is dat dieren in de vee-industrie aan de lopende band worden gefokt, zolang daar vraag naar is.

‘Wat knap, dat zou ik nooit kunnen’
Onzin. Iedereen kan besluiten geen vlees meer te eten. Het wil niet zeggen dat je meteen moet opgeven als je per ongeluk een keer een knakworstje eet. Dan begin je gewoon opnieuw. Niet kunnen hoor ik als niet willen. Zeg dat dan gewoon eerlijk, je vindt het wel makkelijk zo.

‘Ik eet ook niet zo veel vlees hoor’
Mensen voelen zich vaak geroepen zich op deze manier te verdedigen als ze met hun biefstuk naast me komen zitten. Vaak met een toevoeging als ‘ik eet nu toevallig dit, maar ik had vandaag kaas op mijn brood en gisteren at ik vis.’ Zonder dat ik er overigens iets van gezegd heb, want ik zal nooit iemand onuitgenodigd aanspreken op het feit dat hij vlees zit te eten. Je hoeft je tegen mij niet te verantwoorden, maar het feit dat je die behoefte zo sterk voelt, maakt voor mij wel duidelijk dat je zelf ook wel vindt dat het niet helemaal in orde is. Als je iets dat je doet op deze manier tegen jezelf en anderen recht moet praten, kun je er beter mee stoppen.

Advertenties
Getagged , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: